Merhaba Ben Yonca,
Küçüklüğümde annemle eskiden çekilmiş fotoğraflara bakıp, o anı tekrar yaşamayı çok severdim. Özellikle bebeklik fotoğraflarıma bakmak ,annemin ve babamın gençliğini görmek çok hoşuma giderdi, O zamanlarda Evimizde bulunan Analog ( Filmli ) fotoğraf makinesin pozu bitecek korkusu ile fotoğraf çekerdim ve bu kısıtlı poz korkusu bana doğru fotoğraf çekmeyi öğretti 🙂 Bazı fotoğraflar yanıyordu ve bu duruma çok üzülüyordum, Tabi Şu an günümüzde Dijital fotoğraf makineleri ile binlerce kareler çekiyoruz.
Lise dönemlerimde Babamın bana aldığı kompakt bir fotoğraf makinesi ile anılarımı ölümsüzleştirmeye devam ettim, Sevdiklerimle birlikteyken her yerde, her anın fotoğrafını çekmek benim için çok özeldi çünkü ilerleyen yıllarda o fotoğraflara bakıp o anıları tekrardan yaşamak benim ve ailem için eşsizdi.
Üniversite’de Matematik ve Bilgisayar bölümünü okuyup işletme dalında yüksek lisans yaptıktan sonra iş hayatına atıldım, Hiçbir zaman fotoğrafçılığı kariyerim olacak şekilde düşünmemiştim, Benim bu serüvenim, Kızım doğduktan sonra başladı, Bebeğimin her anını fotoğraflamak aslında istediğim kariyerin bu olduğunu keşfetme mi sağladı.
Fotoğrafın aşkla ilgili olduğuna inanıyorum.Amacım aslında çok basit; bebeklerin ve ailelerin zamansız, özel ve bir ömür bakacakları fotoğraflar çekmek istiyorum.
